1. Opowiadaj dziecku bajki i historie – korzystaj z każdej sprzyjającej ku temu okazji: w czasie jazdy samochodem, przed snem, podczas karmienia zupą lub w czasie spaceru…
  2. Niech wyobraźnia stanie się ulubionym narzędziem w Waszym domu – wykorzystujcie ją nawet podczas najzwyklejszych czynności (np.: niech „latające buciki” wylądują na stópkach Twojego dziecka i zamienią jego nóżki w „zaczarowane nóżki”).
  3. Opowiadaj dziecku własne doświadczenia życiowe – dzieci uwielbiają słuchać historii, które przeżyli ich rodzice.
  4. Niech dziecko zawsze widzi Cię z pozytywnym nastawieniem:
    • rozmawiaj z dzieckiem w radosny sposób, ożywiony a nawet rozśpiewany,
    • niech dziecko widzi Twoją radość z codziennych czynności (mycia zębów, gotowania, odkurzania, itp.).
  5. Wymyślaj nowych bohaterów i wzory do naśladowania:
    • niech przykładem będą bohaterowie, którzy wkładają wysiłek w osiągnięcie czegoś,
    • opowiadaj dużo o osobach, które walczą by coś osiągnąć.
  6. Zauważaj wysiłek dziecka (nawet, jeśli rezultat nie jest do końca dobry) i chwal je za pozytywne nastawienie. W ten sposób motywujesz dziecko do dążenia ku polepszeniu wyników. Dla dziecka największym uznaniem jest pochwała, przytulenie i buziak od rodzica.
  7. Tłumacz i wyjaśniaj dziecku „dlaczego” coś należy zrobić – takie podejście sprawia, że dzieci rozumieją sytuację dużo lepiej i są bardziej chętne do „współpracy”.
  8. Angażuj dziecko w podejmowanie decyzji – niech czuje, że się z nim liczysz, niech czuje, że uczestniczy i ma wpływ na decyzje. Negocjujcie i razem ustalcie zasady panujące i obowiązujące w domu.
  9. Przygotuj dziecko do tego, co będzie miało zrobić – eliminujesz element zaskoczenie oraz dajesz dziecku możliwość przygotowania się.
  10. Zachowuj spójność – niech dziecko widzi, że Ty również wypełniasz swoje obowiązki. Pamiętaj, że dla własnego dziecka jesteś najważniejszym odniesieniem.
  11. Wyznaczaj cele krótkoterminowe: konkretne, jasne, dobrze sprecyzowane i osiągalne – niech dziecko odczuwa satysfakcję z ich realizacji. Przy celach długoterminowych dzieci tracą zapał, a niekiedy popadają w znudzenie.
  12. Upewnij się, że zadanie, które dajesz swojemu dziecku jest adekwatne do jego możliwości. Jeżeli zadanie okaże się zbyt wymagające i przekraczające jego możliwości – dziecko odczuje frustrację i demotywację.
  13. Daj dziecku czas na zrealizowanie zadania. Nie pośpieszaj go, ale zachęcaj do konsekwentnej pracy.
  14. Muzyka łączy się z naszymi emocjami, przenosi nas w inne miejsca, sprawia, że „wibrujemy”. Może okazać się bardzo pomocna w sytuacjach kryzysowych, gdy nastrój dziecka (lub nasz własny) słabnie.
  15. Pomóż zrozumieć swojemu dziecku, że błąd, który popełniło to lekcja, z której należy wyciągnąć wnioski. To również szansa na stawanie się lepszym. Zaszczep w dziecku przekonanie, że błąd to nie porażka. Niech Twoje dziecko ma świadomość tego, że rzeczą normalną w procesie uczenia się jest schemat: próba-błąd; próba-błąd; próba-błąd… To jest jedyny sposób na uczenie się, polepszanie, wzrastanie i osiąganie celów. Jeżeli odczuwamy lęk przed próbowaniem rzeczy, nigdy nie zdołamy posunąć się do przodu. Zatem fundamentalną rolą rodzica jest pomoc w zrozumieniu znaczenia błędu – nie karz dziecka za jego błędy – spójrz na nie jak na etap uczenia się życia.
  16. Spraw, aby Twoje dziecko czuło się ważne, wyjątkowe i jedyne. Wyróżniaj często jego cechy i zalety.