90 PROCENT POPULACJI ŚWIATOWEJ NIE UMIE MYŚLEC

Według doktora Roberta Swartza z National Center fot Teaching Thinking winę za to w dużej mierze ponosi system edukacyjny, który blokuje aktywny sposób nauczania. W szkołach dzieci uczone są zapamiętywania, a nie racjonalnego myślenia i rozwiązywania problemów przy wykorzystaniu kreatywności. 

Co doktor Swartz ma na myśli twierdząc, że większość ludzi na świecie nie umie myśleć? Mianowicie to, że podchodzimy do większości spraw w sposób wygodny, liniowy, schematyczny, sklasyfikowany i oczywisty. Zatraciliśmy chęci do myślenia kreatywnego, spontanicznego i elastycznego. 

SPOSÓB MYŚLENIA UWZGLĘDNIAJĄCY EMOCJE,
WYKAZUJĄCY CIEKAWOŚĆ I OTWARTOŚĆ NA ŚWIAT
DAJE W ŻYCIU WIĘCEJ SZCZĘŚCIA I WOLNOŚCI

Jeżeli nie do końca możemy liczyć na wytyczne systemu edukacyjnego musimy zrobić wszystko co w naszej mocy, by pomóc własnemu dziecku rozwinąć zdolność kreatywnego, elastycznego i niczym nieograniczonego myślenia. 
 

5 ELEMENTÓW POTRZEBNYCH DO TEGO, BY NAUCZYĆ DZIECKO MYŚLENIA

KAŻDE DZIECKO JEST WYJĄTKOWE I WAŻNE

Błędem popełnianym w dzisiejszych czasach, szczególnie w systemie edukacji, jest kształtowanie dzieci na jeden sposób, z taką samą mentalnością i z takimi samymi umiejętnościami. W wyniku takiego podejścia rodzi nam się społeczeństwo młodych ludzi myślących programowo. 

Każdy dorosły powinien zaszczepiać w dziecku poczucie, że jest ono wyjątkowe, jedyne w swoim rodzaju i ważne. Człowiek powinien rosnąć w przekonaniu, że może wiele zaoferować, a jedynka z fizyki nie czyni go osobą niepełną lub mniej wartościową.

Rolą każdego rodzica jest uświadomienie dziecku, że drzemie w nim ogromny potencjał, który powinien być odkrywany od małego. By to umożliwić dziecko musi czuć wsparcie i zaufanie. Jeżeli słowa, myśli i pomysły dziecka będą doceniane – będzie szło naprzód z odwagą i pewnością siebie.
 

DZIECKO MUSI MIEĆ ŚWIADOMOŚĆ EMOCJI

Do prawidłowego rozwoju myślenia niezbędne jest zrozumienie świata emocji. Rozwój empatii, na przykład, jest konieczny do wzrastania w poczuciu odpowiedzialności społecznej. Natomiast zrozumienie emocji związanych ze smutkiem i złością, a także umiejętność "zarządzania" nimi pozwala na zrozumienie samego siebie, ale również innych.

Nauka nie rozpoczyna się w wieku trzech lub sześciu lat, gdy dziecko trafia w ręce pedagogów. Nauka, w tym także nauka myślenia, rozpoczyna się z pierwszym dniem życia. Dziecko, które otrzymuje czułości i czuje się kochane od samego początku, będzie miało większą zdolność do rozumienia świata społecznego oraz świata emocji. 
 

NAUCZ DZIECKO PRZEMYŚLEŃ

Filarem dojrzałego i zrównoważonego myślenia jest zdolność pozostania sam na sam z własnymi przemyśleniami – zdolność do podejmowania decyzji, zdolność do kształtowania własnych poglądów, zdolność do tworzenia własnych planów oraz zdolność do decydowania o własnym życiu bez udziału osób trzecich. 
Warto nauczyć dziecko dochodzenia do przemyśleń. Odruch taki można wyrobić zachęcając dziecko następującymi słowami:

"Zastanów się, zanim to zrobisz/ powiesz."
"Przemyśl to sobie, zanim mi odpowiesz."
"Zostań na moment sam i przemyśl to."
"Zastanów się, jakie to będzie mogło mieć konsekwencje."
"Wiesz, co ja o tym myślę, ale może ty masz inne zadanie. Pomyśl nad tym."
"Z chęcią o tym z tobą porozmawiam, ale najpierw zastanów się dobrze, co ty sam o tym myślisz."

Dziecko, które potrafi zostać same, ze swoimi myślami i pomysłami, i nie czuje z tego powodu dyskomfortu, jest dzieckiem pewniejszym siebie.
Wspaniałym narzędziem, które pomaga w rozwoju zrównoważonego myślenia są książki. Warto do nich zachęcać nawet te dzieci, które jeszcze nie rozpoczęły procesu czytania i pisania. Niech zostają z książkami sam na sam, niech ich dotykają, wertują strony, przyglądają się ilustracjom. Prędzej czy później książki zaprowadzą swoich czytelników do wspaniałego świata refleksji.
 

ROZWIJAJ KREATYWNOŚĆ DZIECKA

Warto zrobić co w naszej mocy, aby namówić naszą pociechę na to, by pielęgnowała w sobie to "wewnętrzne dziecko" przez całe życie. Bez względu na to ile lat upłynie i w jakim wieku jesteśmy powinniśmy wyzwalać w sobie ciekawość świata: może będzie ona naiwna, może czasami zaprowadzi nas tam gdzie nie trzeba, ale z pewnością pozwoli nam na doświadczanie życia w pełni i z dozą dziecięcej radości. 

Dziecko, które dzisiaj jest kreatywne,
jutro będzie wolnym dorosłym.

Rozwijaj wyobraźnię dziecka, jego głód poznawania świata, a przede wszystkim ciekawość wszystkiego co nas otacza. Niech ta ciekawość pozostanie z nim na całe życie.
 

NAUCZ DZIECKO WYRAŻANIA SWOJEGO ZDANIA

Żaden rodzic nie powinien popadać w obsesję kierowania dzieckiem. Nie liczy się to co my chcemy i "jakim chcemy, aby ono było". Każde dziecko, tak samo jak każdy dorosły, posiada swoją własną osobowość, którą należy szanować w każdym momencie. 
Pozwól dziecku na posiadanie własnego zdania, własnych opinii oraz własnych pomysłów. Bardzo ważnym jest, aby dziecko nauczyło się argumentowania i bronienia swoich idei, ale także niepozostawania z tylko jedną wizją. W byciu krytycznym w stosunku do powszechnie panujących poglądów nie ma nic złego.

W dziecku trzeba rozwinąć świadomość jego "głosu"
– w formie tego oddawanego przy głosowaniach 
oraz w formie wszelkich wypowiedzi.
Każda wypowiedź człowieka jest ważna.