Obowiązkiem rodzica jest tak przygotować dziecko, by nigdy nie dało się namówić na oddalenie z bezpiecznego miejsca. Naucz swoją pociechę jak reagować w niebezpiecznych sytuacjach. Zadbaj o to, by Twoje dziecko z łatwością i bez obaw rozmawiało z Tobą o sytuacjach, które wydały się jemu niepokojące, niemiłe lub po prostu "dziwne".

Badania potwierdzają, że:

  • 9 na 10 dzieci w wieku od 7 do 9 lat nie zna na pamięć numerów telefonu swoich rodziców.
  • 19 na 20 dzieci w różnym wieku pomogłoby miłej starszej pani i odprowadziłoby ją do sklepu.
  • 19 na 20 dzieci w różnym wieku pomogłoby starszemu panu zanieść do jego samochodu kota lub ciężką torbę.
  • 10 na 10 uczniów szkoły podstawowej uważa za osoby starsze także czterdziestolatków.
  • 10 na 10 uczniów szkoły podstawowej potwierdza, że zostało nauczonych, że osobom starszym się pomaga.
  • Około połowa dzieci w wieku od 10 do 14 lat uważa, że bez żadnego problemu rozpoznałaby na ulicy osobę zagrażającą bezpieczeństwu (według dzieci to osoba ubrana na czarno, o "dziwnym wyglądzie", o nienaturalnym uśmiechu, oferująca słodycze, mężczyzna sprawiający wrażenie bezdomnego lub przestępcy).
  • W sytuacji zagrożenia co najmniej połowa dzieci zaczęłaby uciekać do jakiegoś domu lub innego miejsca, w którym "mogłaby się ukryć".
  • Wszystkie dzieci wierzą, że mogą ufać osobom, które "znają", między innymi sąsiadom oraz znajomym swoich rodziców. Do grona osób zaufanych dzieci zaliczają również wszystkich tych, których już kiedyś widziały.
  • 19 na 20 dzieci w każdym wieku oddaliłoby się na bok z jakąkolwiek osobą, która zawołałaby je po imieniu.
  • 19 na 20 dzieci w każdym wieku czułoby krępację i zawstydzenie przed zawołaniem "pomocy! nie znam tej osoby!"


OSOBA, KTÓRA MA ZŁE INTENCJE WOBEC DZIECKA NIE PROWOKUJE ŻADNYCH PODEJRZEŃ.
GENERALNIE JEST TO OSOBA, KTÓRĄ NAJMNIEJ BYŚMY PODEJRZEWALI.
ZAZWYCZAJ JEST TO OSOBA UPRZEJMA, DOBRZE UBRANA.
MOŻE NIĄ BYĆ STARUSZEK LUB SYMPATYCZNA KOBIETA.

780x60-2

ZŁOTE ZASADY BEZPIECZEŃSTWA

  1. Wzmacniaj poczucie własnej wartości swojego dziecka.
    Zamiast mówić: "Zgubisz się", "Żebyś mnie nie oszukał", "Żebyś nie zrobił czegoś głupiego" powtarzaj dziecku "Ufam Ci".
  2. Zamiast przekazu negatywnego dawaj dziecku wskazówki pozytywne.
    Nie zastraszaj mówiąc: 
    "Nigdy nie bierz niczego od nieznajomych."
    "Nigdy nie rozmawiaj ze znajomymi."

    Naucz dziecko pozytywnej reakcji: 
    "Zawsze zapytaj mnie, gdy ktoś poczęstuje Cię czymś słodkim."
    "Zawsze zapytaj mnie, gdy ktoś zaproponuje, żebyś się oddalił."
    "Zawsze zapytaj mnie, gdy ktoś będzie chciał pokazać Ci swojego pieska."
    "Zawsze zapytaj mnie, gdy ktoś poprosi Cię o pomoc."
    "Obiecasz mi to?"
  3. Za pośrednictwem zabawy pokaż dziecku, jak powinno się zachować podczas konkretnych sytuacji.
    Pamiętaj, że powiedzenie jak się ma zachować nie odniesie takiego samego rezultatu jak pokazanie poprzez przykład.
    – jak odbierać telefon,
    – co powiedzieć, gdy ktoś stuka do drzwi,
    – co powiedzieć, gdy ktoś nieznany prosi o pomoc,
    – co powiedzieć, gdy ktoś oferuje zabawkę, itd.
  4. Przeanalizujcie drogę do szkoły pod kątem bezpieczeństwa.
    Pokaż dziecku, które miejsca na jego drodze do szkoły mogłyby posłużyć jako miejsce schronienia.
  5. Naucz dziecko, że po wyglądzie nie jesteśmy w stanie stwierdzić czy ktoś jest "dobry" czy "zły".
    Usiądź z dzieckiem na ławce w parku. Zacznijcie się zastanawiać kim są mijający was przechodnie. Uświadom dziecku, że bez dobrego poznania nie jesteśmy w stanie stwierdzić jakim ktoś jest człowiekiem.
  6. Nauczcie się wspólnie najważniejszych numerów telefonów na pamięć. Upewnij się, że Twoje dziecko zna swój adres oraz kod szybkiego wejścia do klatki.
  7. Naucz swoje dziecko spostrzegawczości w stosunku do mijających samochodów: rozpoznawania marek oraz zapamiętywania numerów rejestracyjnych. 
  8. Naucz swoje dziecko spostrzegawczości w stosunku do otoczenia: zapamiętujcie nazwy ulic, sklepów, itd. Nawyk obserwacji będzie dla Twojego dziecka ważnym elementem jego bezpieczeństwa.
  9. Powiedz dziecku wyraźnie, któremu z Twoich znajomych może zaufać.
  10. Ustalcie z dzieckiem wspólne hasło. Jeżeli zbliży się do niego jakakolwiek osoba, która będzie proponowała, aby dziecko poszło z nią do domu, bo "tak się umówiła z mamusią", niech dziecko poprosi o hasło. W ten sposób upewni się, że rodzice wiedzą o tej sytuacji.
  11. Nie zakładaj dziecku żadnych ubranek, czapeczek, wisiorków czy bransoletek z jego imieniem.
  12. Powtarzaj dziecku, że żaden obcy nie ma prawa go dotykać, całować czy przytulać.
    Możesz to powiedzieć w ten sposób:
    "Każda osoba ma swoją prywatną przestrzeń i tylko ci najbliżsi mają do niej dostęp – i to również z pewnymi granicami. Tymi najbliższymi jest twoja rodzina. I nikt inny."
  13. Rozmawiaj z dzieckiem o trudnych tematach
    Wielu rodziców nie chce rozmawiać ze swoimi dziećmi o porwaniach czy wymuszeniach seksualnych. To błąd. Im szczerzej, spokojniej i otwarciej porozmawiasz o tym ze swoją pociechą, tym większe jego zaufanie zdobędziesz.
  14. Nie bądź zbyt nadopiekuńczy.
    Pozwól dziecku na trochę niezależności. Niech zazna wolności w czasie zabawy na podwórku lub jazdy na rowerze. Wypuszczone z gniazda dziecko uruchamia odruchy samoobronne i uczy się odpowiedzialności za samego siebie.


NIE SPOSÓB USTRZEC DZIECKO PRZED WSZYSTKIMI NIEBEZPIECZEŃSTWAMI.
ALE W MOCY RODZICA JEST PRZYGOTOWAĆ DZIECKO DO TEGO,
BY STAWIAŁO IM DZIELNIE CZOŁA.


Materiał przygotowany na podstawie książki psycholog Lii Sharovej
pt.: "Stop – Niebezpieczeństwu. Dzieci w niebezpieczeństwie.