"Dziecko, które mówi w dwóch językach będzie głupie" – Elizabeth Peal i Wallace Lambert, psychologowie z McGill University w Montrealu, lata sześćdziesiąte ubiegłego wieku.

Dzisiaj biegła znajomość kilku języków jest powszechnie uznawana za wielką zaletę i bardzo przydatną umiejętność. Ale jednak wielu pedagogów i rodziców wciąż odnosi się z dystansem i pewną dozą sceptycyzmu do wprowadzania nauki języka obcego już na wcześniejszych etapach edukacji. Obawiają się, że w takiej sytuacji dzieci nie poznają dobrze żadnego z języków albo że wpłynie to niekorzystnie na ich rozwój poznawczy.
 

DZIŚ WIEMY Z CAŁĄ PEWNOŚCIĄ, ŻE DWUJĘZYCZNOŚĆ
– OWSZEM – MA PEWNE SKUTKI UBOCZNE,
JEDNAK NIE POWINNA BUDZIĆ ŻADNYCH OBAW
 

Możliwe negatywne konsekwencje wczesnego przyswajania dwóch języków:

  • początkowo mniejszy zasób słów w obu językach (nawet w tym lepiej opanowanym),
  • mniejszy refleks przy przypominaniu sobie odpowiedniego słowa czy określenia,
  • i na tym koniec.
     

DZIECI DORASTAJĄCE W ŚRODOWISKU, W KTÓRYM SŁYSZĄ DWA JĘZYKI,
SWOJE PIERWSZE SŁOWA WYPOWIADAJĄ OKOŁO PIERWSZEGO ROKU ŻYCIA
Czyli podobnie jak dzieci wychowujące się w jednojęzycznym środowisku.
 

Zalety dorastania w dwujęzycznym środowisku:

  • wyższy poziom rozwoju zdolności poznawczych,
  • wyższy poziom rozwoju funkcji wykonawczych,
  • korzyści w relacjach interpersonalnych,
  • wyższy poziom rozwoju zdolności twórczego myślenia.

Najpopularniejszą metodą badania funkcji wykonawczych jest test Stroopa (jeśli chcesz poddać temu testowi swoje dziecko kliknij tutaj). Badania pokazują, że osoby dwujęzyczne często wypadają w teście Stroopa lepiej niż jednojęzyczne. Być może dlatego, że ich uwaga jest bardziej wyostrzona, bowiem cały czas koncentrują się na tym, którym językiem należy się w danym momencie posługiwać.
 

KIEDY DZIECKO MÓWIĄCE W JEDNYM JĘZYKU WIDZI PSA
MYŚLI: "PIES"
KIEDY DZIECKO MÓWIĄCE W DWÓCH JĘZYKACH WIDZI PSA
MYŚLI: "PIES" oraz "A DOG"/ EL PERRO/ "DER HUND"
 

DZIECI DWUJĘZYCZNE POTRAFIĄ PRZYJĄĆ PERSPEKTYWĘ DRUGIEJ OSOBY
JUŻ OKOŁO 3 ROKU ŻYCIA
(z większą łatwością przyjmują cudzy punkt widzenia)
DZIECI JEDNOJĘZYCZNE NABYWAJĄ TĘ UMIEJĘTNOŚĆ JAKO 
CZTEROLATKI
 

OSOBY DWUJĘZYCZNE SZYBCIEJ ZNAJDUJĄ ROZWIĄZANIA
ZADAŃ WYMAGAJĄCYCH KREATYWNOŚCI,
Z WIĘKSZĄ ŁATWOŚCIĄ WYSZUKUJĄ INNOWACYJNE
I NIETYPOWE ROZWIĄZANIA PROBLEMÓW
ORAZ WCIELAJĄ W ŻYCIE REWOLUCYJNE POMYSŁY
 

DWU- LUB WIELOJĘZYCZNOŚĆ MOŻE BYĆ CZYNNIKIEM
CHRONIĄCYM PRZED PROCESEM OTĘPIENIA W PÓŹNIEJSZYM WIEKU
Badanie prowadzone z udziałem 200 pacjentów cierpiących na Alzheimera pokazało,
że dwujęzyczni trafili do kliniki średnio cztery lata później niż jednojęzyczni chorzy.
 

NAUKĘ DRUGIEGO JĘZYKA WARTO ROZPOCZĄĆ JAK NAJWCZEŚNIEJ
– WÓWCZAS KORZYŚCI SĄ NAJWIĘKSZE

 

Materiał opracowany na podstawie artykułu: "Między słowami" opublikowanego w Magazynie Charaktery 8/2013.