Jest to pytanie  trudniejsze niż mogłoby się wydawać. Szczęśliwe dziecko to kwestia zamożności, bezpieczeństwa czy może udanych relacji rodzinnych? Czy w krajach rozwijających się dzieci mogą być tak samo szczęśliwe jak te mieszkające w krajach rozwiniętych?

W 2015 roku Fundacja Jacobs przeprowadziła badanie oceniające poziom szczęścia dzieci żyjących na całym świecie (International Survey of Children's Well-Being). 30 tysiącom dzieci w wieku od 10 do 12 lat, pochodzącym z 15 krajów, zadano pytania dotyczące sposobu, w jaki spędzają swój wolny czas i jak oceniają swoje życie – to znaczy, jak odbierają otaczający je świat – biorąc pod uwagę tylko i wyłącznie wskaźniki społeczne oraz ekonomiczne ze swojego otoczenia.

36

Aby ocenić poziom szczęścia każdego z dzieci, poproszone je o ocenienie w skali od 0 do 11 kilka stanów emocjonalnych. Zaznaczymy, że 0 oznaczało "bardzo rzadko", a 11 oznaczało "bardzo często":
"Oto lista słów, które opisują różne odczucia oraz stany emocjonalne. Do każdego słowa dobierz ocenę, która najtrafniej opisuje stan towarzyszący Ci w czasie dwóch ostatnich tygodni."

SZCZĘŚCLIWY/ ZADOWOLONY/ ZRELAKSOWANY/ AKTYWNY/ SPOKOJNY/ PEŁEN ENERGII 


Wyniki obrazujące poziom poczucia szczęścia przez badane dzieci:
low-happiness-1-1024x736


Wyniki obrazujące poziom poczucia zadowolenia przez badane dzieci:
low-happiness-2-1024x736

Oto niektóre z wniosków wyciągniętych na podstawie przerowadzonego badania:

  1. Dzieci z krajów europejskich wykazują wyższy poziom poczucia zadowolenia ze swoich relacji koleżeńskich, natomiast dzieci z krajów afrykańskich są szczęśliwsze biorąc pod uwagę zadowolenie z życia szkolnego.
  2. Dzieci z północnych krajów europejskich są szczególnie zadowolone ze swojego wyglądu oraz poczucia własnej wartości.
  3. W Azji, Afryce i Ameryce Południowej chłopcy i dziewczynki odczuwają takie samo zadowolenie z samych siebie (ze swego wyglądu oraz ogólnego poczucia własnej wartości). Natomiast w Europie i Korei Południowej między chłopcami i dziewczynkami zauważa się dużą różnicę z samozadowolenia.
  4. 77% dzieci z Norwegii deklaruje, że zna prawa dziecka. W Anglii zna je jedynie 36% dzieci.
  5. 89% dzieci z Polski czuje się bezpiecznie w swoim domu. Z tym wynikiem plasujemy się na pierwszym miejscu wśród badanych krajów. Na drugim miejscu znajduje się Norwegia, a zaraz po niej Izrael. Krajami, w których dzieci nie czują się bezpiecznie we własnych domach są: Korea Południowa, Nepal oraz zamykająca listę Etiopia (gdzie aż 51% dzieci nie czuje bezpieczeństwa).
  6. Polska znajduje się na pierwszym miejscu również pod kątem "odpowiednich warunków do nauki". Aż 95% dzieci deklaruje, że ma bardzo dobre warunki do nauki.
  7. W rankingu badającym poziom zadowolenia ze wspólnie spędzanego czasu w rodzinie Polska zajmuje trzecie miejsce – 77% dzieci uważa, że w ich rodzinach "fajnie" spędza się czas.
  8. Dzieci, które najbardziej lubią chodzić do szkoły pochodzą z: Etiopii, Algierii, Nepalu i Turcji.
  9. Dzieci, które najbardziej nie lubią chodzić do szkoły to dzieci z: Polski, Wielkiej Brytanii, Estonii oraz Niemiec.
  10. 10% dzieci z Polski potwierdza, że zostało uderzone w szkole więcej niż trzy razy w przeciągu ostatniego miesiąca, 8% potwierdza, że zostało uderzone dwa lub trzy razy, a 13% przyznaje, że zostało uderzone raz. W sumie 31% polskich dzieci zaznało przemocy w szkole w przeciągu ostatniego miesiąca
  11. Polska plasuje się na pierwszym miejscu wśród wszystkich badanych krajów pod względem częstotliwości uprawiania sportu przez dzieci. 68% polskich dzieci uprawia sport lub ćwiczy każdego dnia lub prawie każdego dnia. 23% deklaruje, że uprawia sport lub ćwiczy raz lub dwa razy w tygodniu
  12. 91% polskich dzieci pomaga przy pracach domowych. 62% deklaruje, że pomaga każdego dnia lub prawie każdego dnia. 29% dzieci pomaga w domu raz lub dwa razy w tygodniu.