ŚWIAT JEST CZASEM NIESPRAWIEDLIWYM
I TRUDNYM MIEJSCEM DLA DZIECI,
ALE PRZEZ STYKANIE SIĘ Z TRUDNYMI OSOBAMI
I SYTUACJAMI NASZE DZIECI STAJĄ SIĘ
DOJRZAŁYMI I NIEZALEŻNYMI LUDŹMI

 

CZEGO NIE NALEŻY MÓWIĆ DZIECKU, GDY ŻYCIE POTRAKTUJE JE ŹLE:
(bo stworzymy trudną do usunięcia barierę)

Protekcjonalność: „O, biedne maleństwo. Pozwól, mamusia zrobi to za ciebie”.

Ostra nagana: „Trzeba być głupim, żeby wplatać się w coś takiego, powiem ci więc, co masz teraz zrobić, tylko słuchaj uważnie…”.

Ignorowanie problemu: „Nic takiego się nie stało, chodźmy pograć w piłkę”.

  • Rozmowa nie może się zbyt szybko zakończyć.
  • Dziecko musi mieć szansę omówienia problemu.
  • Rodzice nie mogą być tymi, którzy głównie mówią.
  • Uczucia dziecka nie mogą zginąć gdzieś po drodze.

 

Jako Rodzic zadaj sobie pytanie:
CZY MOJE DZIECKO SKORZYSTA
JEŚLI ROZWIĄŻE TEN PROBLEM
SAMODZIELNIE?

 

JAK SIĘ ZACHOWAĆ:

  • Rodzic powinien być aktywnym słuchaczem.
  • Rodzic powinien brać udział w rozmowie: bądź zainteresowany problemem i okazuj to, utwierdzając dziecko w jego odczuciach i myślach, a jednocześnie pomagaj jemu dokładnie przemyśleć problem.
  • Zbyt często nie znajduj lekarstwa albo nie próbuj przyjść na ratunek, chyba że jest to absolutnie konieczne.
     

POŚWIĘĆ SWÓJ CZAS, ZROZUMIENIE, WYJAŚNIJ COŚ,
TAK ABY PROBLEM PRZEISTOCZYŁ SIĘ
W POUCZAJĄCE DOŚWIADCZENIE

 

W NIEKTÓRYCH SYTUACJACH NASZE DZIECI
NIE CHCĄ NASZEJ POMOCY
– JEDYNIE NASZEGO WSPARCIA

Wpis przygotowany na podstawie poradnika "Sekrety szczęśliwego dzieciństwa" autorstwa Steve'a Biddulph'a oraz Shaaron Biddulph (Wydawnictwo REBIS).