W niniejszym artykule przytaczamy badania przeprowadzone przez dr Roberta Emmonsa z Uniwersytetu Kalifornijskiego.

Pewna grupa uczniów została poproszona o prowadzenie dziennika wdzięczności – przez dziesięć tygodni mieli zapisywać pięć zdarzeń z ostatniego tygodnia, za które czuli się wdzięczni.

 UCZNIOWIE, KTÓRZY PROWADZILI DZIENNIK WDZIĘCZNOŚCI,
W DANYM OKRESIE CZULI SIĘ O 25% SZCZĘŚLIWSI,
Z WIĘKSZYM OPTYMIZMEM PATRZYLI W PRZYSZŁOŚĆ,
MNIEJ CHOROWALI I UPRAWIALI WIĘCEJ GIMNASTYKI.
PONADTO, BADANI STALI SIĘ BARDZIEJ POMOCNI
I WSPIERAJĄCY W STOSUNKU DO NAJBLIŻSZYCH.

Mimo tego, że nasze życie układa się dobrze, na skutek uwarunkowań neurologicznych z łatwością pomijamy fakt, że tak właśnie jest.
Poziom podstawowego samopoczucia nigdy nie jest dość wysoki. Koncentrujemy się na aspektach, które nie są dla nas wystarczająco satysfakcjonujące i bezustannie poszukujemy sposobów na odczucie zadowolenia.

TAKIE WADLIWE NASTAWIENIE MOŻNA ŚWIADOMIE OBEJŚĆ:
ZWRACAJĄC UWAGĘ NA SZCZODROŚĆ CODZINNEGO ŻYCIA
MOŻNA UNIKNĄĆ PUŁAPKI PERCEPCYJNEGO KIERATU 
 

ĆWICZENIE WDZIĘCZNOŚCI

  • pomóż dziecku założyć dziennik wdzięczności;
  • każdego dnia, przez kolejne dwa tygodnie, proś dziecko, aby przemyślało sobie poprzedni dzień i zapisało trzy rzeczy, za które jest wdzięczne;
  • zachęcaj dziecko do różnicowania odpowiedzi (ćwiczenie nie odniesie skutku, jeżeli nastąpi „wyczerpanie wdzięczności” i dziecko będzie pisało dzień po dniu to samo).


W badaniu przeprowadzonym na 221 uczniach, których poddano ćwiczeniu wdzięczności, niewiele odpowiedzi dzieci dotyczyło posiadanych przez nie rzeczyujawniło się w nich bardzo mało materializmu. Niektóre odpowiedzi były całkiem konkretne („Jestem wdzięczny mojej mamie, że nie wściekła się na mnie, gdy przypadkiem połamałem krzesło w ogródku.”), niektóre wskazywały na konkretne zdarzenia, ale bez podawania szczegółów („Moja siostra pomogła mi ćwiczyć jazdę na rowerze.”), ale najwięcej było takich, które obejmowały wszystko („Moja babcia jest zdrowa, moja rodzina trzyma się razem, w mojej rodzinie się kochamy, w mojej rodzinie dobrze się bawimy.”).

 DZIĘKI ĆWICZENIU WDZIĘCZNOŚCI
U DZIECKA DOCHODZI DO PRZESTAWIENIA
I PRZEWARTOŚCIOWANIA UWAGI


Wpis przygotowany na podstawie poradnika "Rewolucja w wychowaniu" autorstwa Po Bronsona i Ashley Merryman (Wydawnictwo Świat Książki).