NIEPOSŁUSZEŃSTWO DZIECI MA TYLKO JEDNĄ PRZYCZYNĘ:
NIESPEŁNIONE POTRZEBY

 

Wśród niespełnionych potrzeb mogą się znaleźć:

  • niezaspokojona potrzeba kontaktu i uczuć drugiego człowieka (dotyk i przytulenia),
  • brak uznania i szczerej pochwały,
  • brak stymulacji ze strony drugiego człowieka.
     

Badania naukowe potwierdzają, że:

  • malutkie dzieci bardzo lubią, gdy się je dotyka i przytula,
  • starsze dzieci też to lubią, ale bardziej zwracają uwagę na to, kto je przytula,
  • nastolatki często czują się w takich chwilach nieswojo, ale mimo to przyznają, że lubią czułości tak jak inni.


ABY DZIECKO BYŁO SZCZĘŚLIWE
TRZEBA DO NIEGO CODZIENNIE DUŻO MÓWIĆ,
Z UCZUCIEM, DODAJĄC POCHWAŁY

 

  • Inteligentne stworzenia, takie jak dzieci, będą robiły wszystko, aby się nie nudzić – włączając w to zajęcia, które określamy jako głupie czy destrukcyjne.
  • Inteligentne stworzenia, takie jak dzieci, wolą, jak dzieją się złe rzeczy, niż jak nic się nie dzieje.
  • Innymi słowy – jakakolwiek stymulacja jest lepsza niż żadna.
  • Jeżeli w ciągu dnia dziecko nie uzyska pozytywnego zainteresowania swoją osobą, będzie wolało zostać skrzyczane (nawet z lekkim klapsem) niż wciąż ignorowane (czyli szansa na to, że coś zbroi jest całkiem spora).
     
  • U źle zachowujących się dzieci, pokornie słuchających upomnień rodziców, może pojawić się tajemnicze wykrzywienie ust – w psychologii określany jako "uśmiech Mony Lisy".
  • Rodzice na ten grymas zazwyczaj reagują słynnym powiedzeniem: "Przestań się tak głupio uśmiechać, gdy do ciebie mówię!".
  • Ten półuśmiech to tajna wiadomość, która znaczy: "Powinienem czuć się źle i próbuję z całych sił sprawiać wrażenie, że odczuwam skruchę, ale tak naprawdę to mi się to wszystko podoba!" – W końcu poświęcasz mi uwagę. Mocno się staram, aby nie okazać z tego powodu zadowolenia.

 

DZIECI SĄ NIEGRZECZNE,
PONIEWAŻ SIĘ NUDZĄ

DZIECI SĄ NIEGRZECZNE,
PONIEWAŻ CZUJĄ SIĘ NIECHCIANE

DZIECI SĄ NIEGRZECZNE,
PONIEWAŻ SĄ PRZEZ TO ZAUWAŻANE


Wpis przygotowany na podstawie poradnika "Sekrety szczęśliwego dzieciństwa" autorstwa Steve'a Biddulph'a oraz Shaaron Biddulph (Wydawnictwo REBIS).